Eerst gebruikte hij ook een gloeiende spijker, die hij in een houten handvaatje klemde. Daarna probeerde hij het met gewone naainaalden en toen met de wat beter te hanteren acupunctuurnaalden. Het verhitten was niet nodig; een prik met een koude naald bleek even goed te helpen. Volstrekt nieuw was het dus niet, maar Nogier was wel de eerste die er dieper over na ging denken. Nogier was intussen achter het bestaan van acupunctuur gekomen en zocht het in die richting. Alleen was de vraag: zitten er nog meer van die punten op het oor en hoe vind je ze dan? Dat vinden bleek wel mee te vallen. Als iemand ischias had en hij duwde met de punt van een zacht potlood op de bekende plek, dan deed dat zeer. Een potlood als medisch instrument vond hij net alsindertijd de spijker aan een houtje wel wat primitief, dus vond hij een tastertje uit. Een metalen stiftje met een veertje, opgesloten in een houdertje. Had een patiënt ergens last van dan tastte hij de hele oorschelp af totdat er 'au'


Auriculotherapie is een behandelingsmethode die ervan uit gaat dat alle organen van
het lichaam zich weerspiegelen in het oor. Het oor kan hierbij gezien worden als
een omgekeerde foetus, de oorlel komt dan overeen met het hoofd. De eigenlijke behandeling
bestaat uit het prikkelen van de gevonden acupunctuur punten. Dit kan gebeuren met
naalden (men spreekt dan van oor acupunctuur), door massage, met magneet staafjes,
door verwarming, door elektrische stroom of met licht prikkels.
Op zijn spreekuur was het hem opgevallen dat sommige patiënten een littekentje in hun oorschelp hadden. Toen hij hier naar vroeg, vertelde men dat daar hun ischias door was genezen. Wie zelf ooit ischias heeft gehad of er een gezinslid onder zag lijden, kan er over meepraten. Een kwaal met afgrijselijke pijn. Het komt neer op een beklemde zenuw, de heupzenuw. In medisch Latijn heet dee de nervus ischidiacus. Het is de dikste zenuw in ons lichaam, ongeveer ter dikte van een potlood. In de mangel tussen twee ruggenwervels kan deze zenuw behoorlijk opspelen.
Iemand in de buurt maakte een spijker roodgloeiend en prikte ermee op die plek. De pijn verdween dan als sneeuw voor de zon. Een vrij barbaarse manier van doen, maar als je erge pijn hebt, vind je elke behandeling best. Dokter Nogier nam de proef op de som.
Wanneer we het over acupunctuur hebben, denken we meteen aan de millennia oude, Chinese geneeskunst met naalden. De ooracupunctuur is niet Chinees en nog maar net een halve eeuw oud. De auriculotherapie is ontwikkeld door dokter Paul Nogier, een huisarts in de omgeving van Lyon.
Als u een oorschelp goed bekijkt, lijkt hij precies op een foetus. Als u met uw vingers langs uw oor gaat, zit er halverwege een stevige richel. Deze richel staat in verbinding met de ruggengraat. Inderdaad zat het littekentje dat vroeger zijn nieuwsgierigheid had opgewekt precies op de plek waar je de overgang van de lendenwervels naar het heiligbeen zou zoeken. Toen Nogier dat had vastgesteld, was het meteen een stuk gemakkelijker de juiste punten op te zoeken. Je wist altijd ongeveer, waar je met je taster aan de slag moest. Stukje bij beetje werd een hele 'landkaart' van het oor ontworpen. Niet alleen de wervelkolom is te vinden op het oor. Ook de organen, als long en nieren en weefsels, als bloedvaten, zenuwen en dergelijke zijn op het oor terug te vinden.
Ziektes in organen zouden zich uiten door pijn in het bij het orgaan behorende gebied op de oorschelp. Het is aldus mogelijk door met behulp van het meten van de relatieve elektrische weerstand op het oor (wat normaal gesproken niet pijnlijk is) ziektes op te sporen.Doorgaans wordt de behandeling met verblijfsnaalden toegepast.Dit zijn hele (0,8mm) kleine naaldjes die langere tijd kunnen blijven zitten. Het opsporen van de punten die geprikkeld moeten worden gebeurt met een puntzoeker: een elektrisch apparaat dat de huidweerstand meet. Op het oor bevinden zich zo’n 200 acupunctuurpunten.
Ooracupunctuur is prima te combineren met medicijnen of andere therapieën, zoals osteopathie, fysiotherapie, homeopathie,
gezegd werd. Het zoeken was op die manier tijdrovend en hij vond al snel een kortere methode. Het was meer intuïtie dan beredenering en iedereen had het kunnen zien, maar niemand stond er ooit bij stil.